انسان در جست‌وجوی معنا یکی از آثار مهم در حوزه روان‌شناسی معناگرا و اندیشه درباره زندگی است. ویکتور فرانکل، روان‌پزشک اتریشی، در این کتاب بخشی از تجربه خود در اردوگاه‌های نازی را روایت می‌کند و از دل این تجربه به مسئله‌ای بنیادی می‌رسد: وقتی انسان تقریباً همه چیز را از دست می‌دهد، چه چیزی می‌تواند او را به ادامه زندگی پیوند دهد؟

فرانکل در بخش نخست کتاب، تجربه‌های خود و دیگر زندانیان را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد شرایط سخت چگونه بر رفتار، امید، روابط و ذهن انسان اثر می‌گذارند. بخش دوم به معرفی معنا‌درمانی یا لوگوتراپی اختصاص دارد؛ روشی که در اندیشه فرانکل، یافتن معنا را یکی از نیروهای اساسی زندگی انسان می‌داند.

این کتاب ادعا نمی‌کند که رنج به خودی خود ارزشمند است یا هر رنجی باید تحمل شود. مسئله اصلی آن، رابطه انسان با شرایطی است که همیشه امکان تغییرشان وجود ندارد و اینکه فرد چگونه می‌تواند در چنین شرایطی موضع خود را نسبت به زندگی پیدا کند.

«انسان در جست‌وجوی معنا» برای علاقه‌مندان به روان‌شناسی، فلسفه زندگی، معنای زندگی، تاب‌آوری و خودشناسی کتابی قابل تأمل است. ارزش اصلی آن در ترکیب تجربه زیسته با یک چارچوب فکری درباره معنای زندگی است.